Szanowni Państwo

Podczas realizacji programu APTECZKA PIERWSZEJ POMOCY EMOCJONALNEJ dzieci uczą się dbać o swoje dobre samopoczucie. Na luty zaplanowałam dwa spotkania, na których będziemy rozmawiać o OPTYMIZMIE. W myśl zasady – kto chce hodować w ogrodzie stokrotki, nie sieje w nim rzodkiewki – tak samo jest z optymizmem. Na optymizm składają się różne umiejętności: pozytywne myślenie, mówienie dobrze o sobie i innych, adekwatna samoocena i akceptacja siebie.

Poczucie własnej wartości dziecka kształtuje się zarówno na podstawie własnych doświadczeń jak i opinii innych osób, np. rodziców, rodzeństwa, nauczycieli, koleżanek i kolegów. Jako dorośli z bliskiego otoczenia mamy znaczący wpływ na to, jak dzieci będą postrzegały siebie i co będą myślały na swój temat. Poczucie wartości wzrasta, gdy dziecko właściwie wykona zadanie i chwalą je ci, którzy są dla niego ważni. Aby takie wzmacniające sytuacje pojawiały się w życiu dziecka, niezbędna jest dbałość dorosłych o jego samodzielność. Pokonywanie trudności buduje pewność siebie. Jeśli dziecko ma poczucie, że ktoś zrobił coś za nie, wzrasta
w nim poczucie bezradności. Dlatego powierzanie dziecku zadań i chwalenie za wysiłek wkładany w wykonanie pracy, znacząco wpływają na kształtowanie przez nie pozytywnego obrazu siebie.

Podczas zajęć dzieci poznają różnice między optymistycznym a pesymistycznym sposobem myślenia. Poznają tzw. Szyfr W(wydarzenie)P(przekonania/myśli)S(skutki/działania), który wyjaśnia związki między wydarzeniami a myślami na ich temat oraz związki między myślami a skutkami widocznymi w emocjach i czynach.
Optymistyczny sposób myślenia oparty jest na realniej ocenie sytuacji i nastawiony na poszukiwanie rozwiązań.

Wsparciem w uczeniu się optymistycznego myślenia może być wprowadzenie w domu dnia z ZAKAZEM NARZEKANIA i do tego Państwa zachęcam. Czasem takie wyzwanie bywa trudniejsze dla dorosłych niż dla dzieci 😉 Innym pomysłem może być prowadzenie przez dziecko WDZIĘCZNIKA. Każdego dnia wieczorem niech zapisuje ono to, co sprawiło mu przyjemność lub co dobrego wydarzyło się w jego życiu. Takie zapiski pozwalają skupić się na pozytywnych doświadczeniach
(przyjemnej zabawie, smacznej kanapce, dobrze wykonanej pracy, pochwale, doświadczeniu pomocy, itp.). Zachęcam również do prowadzenia Rodzinnego Pamiętnika Dobrych Chwil, w którym wspólnie opiszą Państwo ważne i dobre codzienne sytuacje, które wywołują w Was przyjemne uczucia.

Z wyrazami szacunku
Katarzyna Dobosz, realizator programu Apteczka Pierwszej Pomocy Emocjonalnej